راهآهن کاشمر؛ میان مصوبه های روی کاغذ و جمله تلخِ «هرگز نمیرسد!»
وقتی از تحولات جا میمانیم، هنرمان انگزدن به جوانان میشود
درخشش مهد قرآن کاشمر در هجدهمین دوره رخداد قرآنی ترنم وحی
ترشیز در تنگنای راه، آب و برق؛ سرمایهگذاری پشت دروازه زیرساختها
نگرانی از کمرنگشدن هویت طلبگی در آموزش و پرورش
شورای شهر؛ اتاق شیشهای یا پشتپردهای از سکوت
کیسه زبر و دستهای دلاک؛ روایتی از حمامهای سنتی و شغلی که به خاطره پیوست
یک کلمه؛ ۱۵۰ سال انتظار برای حکومت قانون
خدمترسانی عادلانه با جدیت ادامه دارد
ققنوسِ اقتصاد از آتش تورم برنمیخیزد
صدای خاوران- مسئله راهآهن کاشمر را نمیتوان صرفاً یک اختلاف فنی درباره چند کیلومتر مسیر دانست. این پروژه به آینده اقتصادی منطقه مربوط است. اگر قرار باشد راهآهن از منطقه عبور کند اما شهر کاشمر، به عنوان یکی از مهمترین مراکز جمعیتی، کشاورزی، صنعتی و خدماتی منطقه، تنها یک خط فرعی یا آنتنی داشته باشد، باید پرسید این تصمیم دقیقاً بر اساس چه مطالعاتی گرفته شده است؟ اگر مطالعات کارشناسی نشان میدهد اتصال مستقیم کاشمر توجیه اقتصادی ندارد، مردم حق دارند این مطالعات را ببینند و بدانند شاخصهای اقتصادی، جمعیتی، بار، مسافر و ظرفیتهای صنعتی و کشاورزی چگونه محاسبه شده است. یادمان باشد اگر با دیدگاه "توجیه ندارد" پیش بریم ، شاید مجوز منطقه ویژه اقتصادی هم برای این شهرستان دریافت نمیشد
صدای خاوران-در این هشتروز هفته که با تلاش انسدادگرایان برای تداوم قطع اینترنت؛ گویی پیش به سوی کرهشمالی شدن داشتیم، وزارت ارتباطات مانند همیشه گفت؛ در این زمینه تصمیمگیر نیست. شورای عالی اطلاعرسانی دولت نیز، همهچیز را به آیندهای مبهم سپرد. در این بین انگار کسی حتی برای لحظهای هم از گوشه ذهنش نگذشت که هرروز قطعی اینترنت، خسارتهای میلیاردی به کسبوکارهایی وارد میکند که با کمک اینترنت توانستهاند راه باریکی از تنفس را در اقتصاد رنجور و شکننده ایران باز کنند. ما هم به تبعات روایت یکطرفه رسانهها بالاخص صداوسیما و تأثیر آن در تحریک خشم بهجای اقناع و همچنین لزوم دست برداشتن این رسانه و نیز برخی رسانههای دولتی از تحقیر معترضان و لزوم پذیرش «اعتراض» برای «تغییر» کاری نداریم اما کارشناسان حوزه ارتباطات معتقدند؛ تداوم قطع راههای ارتباطی اگر برای حفظ امنیت جانی شهروندان هم بوده، میتواند به امنیت روانی به عنوان یکی از زیرشاخههای مفهوم کلی امنیت آسیب برساند.
صدای خاوران-عجیبتر از همه، فقدان هرگونه ارتباط رسانهای رسمی است. آیا تاکنون فکر کردهاید چرا در طول این مدت، حتی "یک کنفرانس خبری" رسمی و جدی برای تبیین عملکرد و پاسخ به شبهات برگزار نشده است؟ سخنگوی شورا و سایر اعضا، با خودداری از برگزاری جلسات پرسش و پاسخ، عملاً اعلام کردهاند که مردم شایستگی دانستن جزئیات مسائل مدیریت شهری را ندارند. این رفتار، نوعی «تحقیر» افکارعمومی و فرار از شفافیت است که در شأن اعضای شورا نیست.
صدای خاوران-فضای مجازی، با وجود تسهیل ارتباطات، یک شمشیر دو لبه است که میتواند به بهای سنگین سلامت روانی و کیفیت روابط اجتماعی تمام شود. آسیب اصلی در این بستر، پدیدهی «بیگانگی» یا «الینه شدن» است؛ جایی که تعاملات واقعی با دنیای مجازی جایگزین شده و افراد، بهخصوص نسل جوان، در انزوا فرو میروند و مرجعیت خود را به اینفلوئنسرهای معیوب میسپارند که اغلب زندگیشان مبتنی بر توهم و نمایش است. این تقلید از الگوهای نادرست، زمینهساز آسیبهای رفتاری و روانی عمیق در مخاطبان میشود. از منظر روانکاوی، این فضا به دلیل فقدان کنترل و ناشناخته بودن کاربران، تبدیل به محلی برای تخلیه هیجانات سرکوب شده و اشاعه اطلاعات غیرموثق میشود که این امر نهتنها تنشهای اجتماعی را افزایش میدهد، بلکه ساختار خانوادهها و عملکرد تحصیلی دانشآموزان را نیز بهشدت مختل میسازد؛ بنابراین، هوشیاری فعال و آگاهی مستمر در مواجهه با این محیط، تنها راهکار برای حفظ اصالت فردی و سلامت جمعی است.
صدای خاوران-ابهام اصلی از آنجا آغاز میشود که فاصله معناداری میان هزینه واقعی تولید یا واردات برخی کالاها با قیمت عرضه شده در بازار ایجاد شد؛ فاصلهای که منجر به شکلگیری سودهای قابلتوجه و بعضاً غیرمتعارف میگردد. پرسش افکارعمومی این است که چگونه به یکباره انبارها و قفسههای خالی بعد از تغییر قیمتها پُر شدند و به وفور در دسترس مردم قرار گرفت. به راستی این مازاد قیمتی دقیقاً در کدام بخش از زنجیره تأمین انباشته شد و چرا سازوکار شفافی برای رصد و مدیریت آن وجود نداشت. بدیهی است این سود ناگهانی در برخی از کالاهای اساسی که با ارز ترجیحی خریده شد و با ارز آزاد به مردم داده شد به جیب مردم عادی نرفت!! بلکه به نظر میرسد خلأهای نظارتی و فضای روانی ناشی از تصمیمات اقتصادی، زمینه را برای فعالیتهای سوداگرانه و واسطهگری نامولد فراهم کرد.
صدای خاوران ـ در گذشتههای دور، دانش بشری گستره و ژرفای امروز را نداشت. منابع مکتوب اندک بود و وسایل ارتباط جمعی بسیار محدود. از اینرو شمار افراد آگاه و باسواد جامعه کم بود و آنان را حکیم یا دانشمند میخواندند. با اختراع کاغذ، پیدایش صنعت چاپ، گسترش ترجمه و پیدایش رسانههای نو، راههای دسترسی به دانش آسانتر شد. اعجاز دانش دیجیتال و اینترنت، مرزهای دانایی را در هم شکست، و اینک تمام معارف بشری در دسترس همگان است.
ذهن خیلی از مسئولین و دغدغهمندان متوجه وضعیت نظام و جایگاه خانواده است. در چندسال اخیر روند کاهش نرخ موالید و همچنین نزول آمار ازدواج و افزایش وقوع طلاق، باعث شده متولیان نظام حقوقی با وضع قوانین مختلف سعی در تاثیرگزاری بر این روند داشته و تلاش برای معکوس نمودن آن نمایند
هنگامی که هویت یک شهر، ریشه در اقلیم، معماری اصیل و میراث فرهنگیاش دارد، هرگونه تعرض به این اصالت، نه یک تغییر ساده، بلکه یک عمل تخریبی علیه حافظه جمعی و تعلق خاطر شهروندان است. وضعیت امروز کاشمر، تصویری عریان از این آسیب است. شهری که میراثی غنی در فرهنگ و هنر دارد، نباید شاهد […]
صدای خاوران- توسعه، در نگاه نخست، مفهومی همهجانبه و پایدار است؛ مفهومی که در جوامع در حالگذار، اغلب با حرکتی کُند، نامتوازن و دیربازده همراه میشود. با این حال، همین حرکت کند نیز نشانهها و شاخصهایی دارد که تابعی از پتانسیلهای مادی و معنوی هر منطقه است. جمعیت، اقلیم، منابع آب، محیطزیست، کشاورزی و ذخایر معدنی، از عناصر مادی توسعهاند؛ و در مقابل، مدیران کارآمد، نخبگان علمی، دانشگاهیان و شخصیتهای اثرگذار اجتماعی و فرهنگی، سرمایههای معنوی هر جامعه را شکل میدهند.
صدای خاوران-مشکل اینجاست که وقتی اهلفن ثبتنام نمیکنند، صندلی خالی نمیماند. سریعتر از آنچه فکرش را کنید پُر میشود؛ اما توسط کسانی که شهر را فقط از پشت شیشه خودرو و ایام انتخابات میبینند. همانهایی که تا دیروز در هیچ جلسه و هیچ تصمیم شهری دیده نمیشدند، امروز ناگهان در قامت «منجی شهر» و «مصلح اجتماعی» ظاهر میشوند. و عجیب نیست که نتیجه، دورهای میشود که در آن کسی پاسخگو نیست، کسی برنامهای ندارد، و همه فقط بهدنبال گذران چهارسال هستند. این یک هشدار انتخاباتی نیست؛ هشدار برای حفظ شهری است که دیگر توانِ یک دوره اشتباه دیگر را ندارد.