«خیابان»، سرمایه ملی یا میدان تسویه حساب انتخاباتی؟

صدای خاوران- امروز بیش از هر زمان دیگری به خیابانی نیاز داریم که در آن می‌توان از کشور دفاع کرد، اما برای دفاع از کشور به دیگری توهین نکرد. می‌توان دولت را نقد کرد، اما دولت را دشمن مردم ندانست. می‌توان با مذاکره مخالف بود، اما مذاکره‌کننده را خائن نخواند. می‌توان با سیاستی مخالف بود، اما مخالف آن سیاست را دشمن ایران معرفی نکرد. و می‌توان در دفاع از امنیت کشور به خیابان آمد، بدون آنکه خیابان را علیه بخشی از جامعه به کار گرفت. اما اگر تجمعی با «مرگ بر ترامپ» و «مرگ بر نتانیاهو» آغاز شود، اما سرانجام شعارش به «مرگ بر این مسئول» و «مرگ بر آن مسئول» برسد، باید از خود بپرسیم چه اتفاقی افتاده است. چگونه میدان مقابله با دشمن خارجی به میدان تسویه‌حساب داخلی تبدیل شده است؟ چگونه «وحدت» به ابزاری برای حذف مخالف تبدیل شده است؟ و چگونه خیابانی که می‌توانست تصویر همبستگی یک ملت را به نمایش بگذارد، به صحنه رقابت سیاسی و انتخاباتی تبدیل شده است؟ پاسخ به این پرسش‌ها برای آینده ایران اهمیت زیادی دارد. زیرا وقتی فقط یک جریان سیاسی در آن حق حضور، سخن گفتن و تعیین شعار داشته باشد، دیگر خیابانِ مردم نیست؛ میدان میتینگ سیاسی و انتخاباتی است.