کیسه زبر و دستهای دلاک؛ روایتی از حمامهای سنتی و شغلی که به خاطره پیوست
یک کلمه؛ ۱۵۰ سال انتظار برای حکومت قانون
خدمترسانی عادلانه با جدیت ادامه دارد
ققنوسِ اقتصاد از آتش تورم برنمیخیزد
آقایان نماینده، گریه نکنید، بمیرید!
از شهرنشینی تا شهروندی
اصناف در حاشیه تصمیمسازی؛ شهر بدون بازار به کجا میرسد؟
کاشمر روی ریل توسعه متوازن
کاشمر؛ عبور از بحرانهای شهری با نقشه راه عملیاتی
ساخت ساختمان اداری جدید ممنوع؛
صدای خاوران-امروز، یکصد و بیست سال پس از فرمان مشروطه و یکصد و پنجاه سال پس از نگارش رسالهی «یک کلمه»، همچنان بر سر همان چهارراه تاریخی ایستادهایم. توسعه، عدالت، سرمایهگذاری، اعتماد عمومی، کاهش مهاجرت نخبهگان، تعامل سازنده با جهان و حتی امنیت پایدار، همگی از یک سرچشمه سیراب میشوند: حکومت قانون. شاید بزرگترین پیام مستشارالدوله برای نسل امروز همین باشد که هیچ جامعهای با قهرمانان نجات پیدا نمیکند؛ ملتها را نهادهای مستقل، قانون عادلانه و اجرای برابر آن میسازد. قانون، اگر برای همه نباشد، برای هیچکس نخواهد ماند. و چه تلخ است که پس از گذشت یکصد و پنجاه سال، هنوز میتوان تاریخ معاصر ایران را با همان عنوان رساله کوچک یوسفخان مستشارالدوله روایت کرد؛ «یک کلمه». زیرا هنوز مهمترین مطالبه ایرانیان، نه واژهای تازه، بلکه تحقق همان واژه کهن است؛ قانونی که بر فراز همه بایستد، نه در خدمت برخی و نه علیه برخی. روزی که این رؤیا محقق شود، شاید بتوان گفت قطار مشروطه، پس از یک و نیم قرن، سرانجام به مقصد رسیده است. به ایستگاه "یک کلمه": قانون
با نگاهی به وضعیت جریان اصلاحات و اصولگرایی در فاصله زمانی کمتر از ده ماه مانده تا یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورایاسلامی، ما میبینیم که جنب و جوشی از سوی این جریانها نسبت به گذشته وجود ندارد.