کیسه زبر و دستهای دلاک؛ روایتی از حمامهای سنتی و شغلی که به خاطره پیوست
یک کلمه؛ ۱۵۰ سال انتظار برای حکومت قانون
خدمترسانی عادلانه با جدیت ادامه دارد
ققنوسِ اقتصاد از آتش تورم برنمیخیزد
آقایان نماینده، گریه نکنید، بمیرید!
از شهرنشینی تا شهروندی
اصناف در حاشیه تصمیمسازی؛ شهر بدون بازار به کجا میرسد؟
کاشمر روی ریل توسعه متوازن
کاشمر؛ عبور از بحرانهای شهری با نقشه راه عملیاتی
ساخت ساختمان اداری جدید ممنوع؛
صدای خاوران-امروز، یکصد و بیست سال پس از فرمان مشروطه و یکصد و پنجاه سال پس از نگارش رسالهی «یک کلمه»، همچنان بر سر همان چهارراه تاریخی ایستادهایم. توسعه، عدالت، سرمایهگذاری، اعتماد عمومی، کاهش مهاجرت نخبهگان، تعامل سازنده با جهان و حتی امنیت پایدار، همگی از یک سرچشمه سیراب میشوند: حکومت قانون. شاید بزرگترین پیام مستشارالدوله برای نسل امروز همین باشد که هیچ جامعهای با قهرمانان نجات پیدا نمیکند؛ ملتها را نهادهای مستقل، قانون عادلانه و اجرای برابر آن میسازد. قانون، اگر برای همه نباشد، برای هیچکس نخواهد ماند. و چه تلخ است که پس از گذشت یکصد و پنجاه سال، هنوز میتوان تاریخ معاصر ایران را با همان عنوان رساله کوچک یوسفخان مستشارالدوله روایت کرد؛ «یک کلمه». زیرا هنوز مهمترین مطالبه ایرانیان، نه واژهای تازه، بلکه تحقق همان واژه کهن است؛ قانونی که بر فراز همه بایستد، نه در خدمت برخی و نه علیه برخی. روزی که این رؤیا محقق شود، شاید بتوان گفت قطار مشروطه، پس از یک و نیم قرن، سرانجام به مقصد رسیده است. به ایستگاه "یک کلمه": قانون
مجلس شورایاسلامی از هفتم خرداد ماه امسال دوره جدید خود را آغاز کرد. دیار ترشیز برای ده دوره قبلی شش نفر به این پارلمان فرستاده و اینک، نوبت به هفتمین نفر رسیده که با پرچم اصولگرایی برای اولینبار بر صندلی بهارستان تکیه بزند
در این هشت روز هفته پس از همه تلخیها و تلخکامیهای روزهای کرونایی، ماجرای ناوچه کنارک و شهادت تعدادی از دریادلان ارتش جمهوری اسلامی بدجوری حال دلمان را خراب کرد. به ویژه آنکه بعد از ماجرای هواپیمای اوکراینی این اتفاق یک گل به خودی دیگر بود و همین باعث شد...
تبِ انتخابات مجلس یازدهم از همان صبح سوم اسفندماه که خبرِ آمدن ویروس ریز و کوچکی به نام "کرونا"را شنیدیم، فرونشست. اگرچه بر اساس نتایج اعلام شده از شمارش آراء یازدهمین دوره انتخابات مجلس، حکایتِ مشارکت کمِ...
جامعه ایرانی متأثر از تحولات و اتفاقات مختلفی است که در ساحَتهای متفاوت رخ داده و بهنحوی اعتماد و امید خود را به آینده تاحدودی از دست داده و هر آن منتظر رخداد تازهای است. مؤید این سخن نیز کاهش معنادار و چشمگیر مشارکت مردم در انتخابات اخیر بود.
از وقتي کرونا در کشور ما بروز پيدا کرد، کارشناسان اعلام کردند که بهترين راه مبارزه با آن، پيشگيری است که همان در خانه نشستن است.
از میان نمایندگانی که تاکنون به مجلس راه یافتهاند، چند نفر شانس بیشتری برای ریاست مجلس یازدهم دارند یا دستکم این توان را در خود میبینند که بر کرسی نخست بهارستان بنشینند؛ علیرضا زاکانی، محمدباقر قالیباف، حمیدرضا حاجی بابایی، مرتضی آقا تهرانی و مصطفی میرسلیم.
تغيير مطالبات مردم بسته به شرايط و زمينهاي است که حاکميت تعيين کرده است، مطلب اصلي که جامعه به کدام سمت هدايت شود و چه مطالباتي داشته باشد در وهله اول توسط حاکميت مشخص ميشود، در ابعاد بعدي هم نخبگان در اين زمينه تاثيرگذار هستند که ميتوانند بهعنوان رهبران اصلي ايفاي نقش کنند؛ هرچند امروز نخبگان جامعه جايگاه اصلي خود را در عرصه سياست ندارند.
جمعه دوم اسفندماه، انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورایاسلامی برگزار شد. انتخاباتی که نسبت به ادوار گذشته از شور و حرارت کمتری از حیث رقابت برخوردار بود و همین امر موجب شد تا تحلیلها و نظرات مختلفی درباره چرایی کاهش مشارکت مردم در آن از سوی چهرههای سیاسی مطرح شود. در همین رابطه "محمد مهاجری" فعال سیاسی اصولگرا معتقد است: پایگاه مردمی این مجلس محدود است و این بدان معنا نیست که این پایگاه محدود خواهد ماند. نمایندگان مجلس آتی اگر تلاش کنند با رأی مردم به ویژه آن بخش بزرگی که شرکت نکردند هماهنگ شوند و تنها نماینده کسانی نباشند که در انتخابات شرکت کردند، میتوانند پایگاه خود را تقویت کنند.
مردم باید احساس کنند با رأیی که میدهند و انتخابی که میکنند در سرنوشت خود تأثیرگذار هستند و میتوانند مشکلاتی را که در زندگی داشته و یا ایراداتی که نسبت به شیوه مدیریتها دارند، با رأی خود تغییر دهند.