انحرافات پنهان؛ وقتی طغیان غرایز بنیان خانواده و اجتماع را به زوال میکشاند
موافقت شورای شهر با احداث ۱۰۰ کیلووات نیروگاه خورشیدی توسط شهرداری کاشمر
شهردار کاشمر: در ۵ نقطه شهر کاشمر زمین ورزشی جدید ایجاد میشود
هیاهوی دیپلماتها و سکوت سفرههای خالی!
تاختوتاز تندروها؛ از فحاشی تا سوءقصد
آموزش امداد و کمکهای اولیه به ۲ هزار دانشآموز کاشمری در هفته پدافند غیرعامل
حمایت از نشریات و برنامههای فرهنگی ادامه دارد
کاشمر در آستانه جهش؛ روایتی از تحول زیرساختی و درخشش در میادین قهرمانی
میلیونها شیشه، یک سوآل بیپاسخ
بحرانهای زنجیرهای؛ از معیشت مردم تا استعفای مشکوک وزیر نفت
اینکه دستگاههای نظارتی و تعزیراتی عزم خود را برای برخورد با متخلفان حوزه سلامت و خبازان متخلف جزم کردهاند، بیشک اتفاقی مبارک و پاسخ به یک مطالبه عمومی است؛ چرا که بازی با سفره مردم و کمفروشی در حوزه نان، تعرضی نابخشودنی به امنیت غذایی جامعه محسوب میشود و باید با قاطعیت با آن مقابله […]
صدای خاوران- امروز بیش از هر زمان دیگری به خیابانی نیاز داریم که در آن میتوان از کشور دفاع کرد، اما برای دفاع از کشور به دیگری توهین نکرد. میتوان دولت را نقد کرد، اما دولت را دشمن مردم ندانست. میتوان با مذاکره مخالف بود، اما مذاکرهکننده را خائن نخواند. میتوان با سیاستی مخالف بود، اما مخالف آن سیاست را دشمن ایران معرفی نکرد. و میتوان در دفاع از امنیت کشور به خیابان آمد، بدون آنکه خیابان را علیه بخشی از جامعه به کار گرفت. اما اگر تجمعی با «مرگ بر ترامپ» و «مرگ بر نتانیاهو» آغاز شود، اما سرانجام شعارش به «مرگ بر این مسئول» و «مرگ بر آن مسئول» برسد، باید از خود بپرسیم چه اتفاقی افتاده است. چگونه میدان مقابله با دشمن خارجی به میدان تسویهحساب داخلی تبدیل شده است؟ چگونه «وحدت» به ابزاری برای حذف مخالف تبدیل شده است؟ و چگونه خیابانی که میتوانست تصویر همبستگی یک ملت را به نمایش بگذارد، به صحنه رقابت سیاسی و انتخاباتی تبدیل شده است؟ پاسخ به این پرسشها برای آینده ایران اهمیت زیادی دارد. زیرا وقتی فقط یک جریان سیاسی در آن حق حضور، سخن گفتن و تعیین شعار داشته باشد، دیگر خیابانِ مردم نیست؛ میدان میتینگ سیاسی و انتخاباتی است.
صدای خاوران-صندوق قرضالحسنه مخزن پول نقد و سرمایه در گردش است. اینکه مدیری به پشتوانه سپردههای نقدی امانات مردم، به سمت تملک املاک، آپارتمان یا ویلا حرکت کند یا حسابها را به وثیقهای برای خریدهای راکد تبدیل سازد، خطایی فاحش و ممنوع است. علاوه بر این، وامفروشیهایی که در این چند سال رواج پیدا کرد، ساختار اقتصادی شهر را به لرزه درآورد؛ فردی با ۳ میلیارد تومان آورده و از طریق گردشهای صوری و چرخش مکرر امتیاز وام صندوق، دارایی نامشروع خود را به ۲۰ میلیارد تومان رساند، در حالی که صندوق در این فرآیند نهتنها سودی نبرد، بلکه منابع نقدی خود را تهی کرد.
صدای خاوران-ایران برای افزایش قدرت چانهزنی خود در برابر قدرتهای بزرگ و کشورهای منطقه، به ابزارهایی بیش از توان نظامی نیاز دارد. جغرافیا یکی از مهمترین این ابزارهاست. تنگه هرمز به ایران امکان میدهد در مذاکرات منطقهای و بینالمللی، وزن بیشتری داشته باشد؛ اما این وزن زمانی افزایش مییابد که ایران بتواند نشان دهد امنیت هرمز برای همه مهم است و ایران نیز در صورت تأمین منافع مشروع و امنیت خود، خواهان ثبات و تداوم کشتیرانی است. در چنین چارچوبی، هرمز میتواند از یک «تهدید» به یک «مزیت مذاکره» تبدیل شود. واقعیت این است که ایران در شرایطی قرار دارد که بیش از هر زمان دیگری به استفاده هوشمندانه از ظرفیتهای ژئوپلیتیکی خود نیازمند است. اقتصاد ایران، تجارت خارجی و روابط منطقهای کشور به ثبات نیاز دارد. در چنین شرایطی، تنگه هرمز باید بخشی از راهبرد افزایش قدرت ملی باشد، نه ابزاری برای تشدید ناخواسته بحرانها. البته این سخن به معنای چشمپوشی از حقوق یا منافع امنیتی ایران نیست. هیچ کشوری نمیتواند در برابر تهدیدهای جدی علیه امنیت و حاکمیت خود بیتفاوت باشد. مسئله، اصل استفاده از قدرت نیست؛ مسئله، زمان، هدف، سطح و شیوه استفاده از آن است. اگر تهدیدی واقعی علیه ایران شکل بگیرد، طبیعی است که جمهوری اسلامی باید ابزارهای لازم برای دفاع از خود را در اختیار داشته باشد. اما بین «داشتن گزینه» و «استفاده از گزینه» فاصلهای بسیار مهم وجود دارد.
رکود ۱۰ ساله؛ اعتراف تلخ فرماندار به «خمودگی مدیریتی» فرماندار کاشمر، در مواجهه با نگرانیها از احتمال تعطیلی مرکز یا ممنوعیت جذب رشتهها، با نگاهی واقعگرایانه اما تلخ، وضعیت را محصول یک روند طبیعی دانست. محمد قربانی با اشاره به اینکه بیش از۱۰ سال از افتتاح این مرکز میگذرد، تأکید کرد: ما هیچ توسعه ساختاری، […]
صدای خاوران- مسئله راهآهن کاشمر را نمیتوان صرفاً یک اختلاف فنی درباره چند کیلومتر مسیر دانست. این پروژه به آینده اقتصادی منطقه مربوط است. اگر قرار باشد راهآهن از منطقه عبور کند اما شهر کاشمر، به عنوان یکی از مهمترین مراکز جمعیتی، کشاورزی، صنعتی و خدماتی منطقه، تنها یک خط فرعی یا آنتنی داشته باشد، باید پرسید این تصمیم دقیقاً بر اساس چه مطالعاتی گرفته شده است؟ اگر مطالعات کارشناسی نشان میدهد اتصال مستقیم کاشمر توجیه اقتصادی ندارد، مردم حق دارند این مطالعات را ببینند و بدانند شاخصهای اقتصادی، جمعیتی، بار، مسافر و ظرفیتهای صنعتی و کشاورزی چگونه محاسبه شده است. یادمان باشد اگر با دیدگاه "توجیه ندارد" پیش بریم ، شاید مجوز منطقه ویژه اقتصادی هم برای این شهرستان دریافت نمیشد