آموزش امداد و کمکهای اولیه به ۲ هزار دانشآموز کاشمری در هفته پدافند غیرعامل
حمایت از نشریات و برنامههای فرهنگی ادامه دارد
کاشمر در آستانه جهش؛ روایتی از تحول زیرساختی و درخشش در میادین قهرمانی
میلیونها شیشه، یک سوآل بیپاسخ
بحرانهای زنجیرهای؛ از معیشت مردم تا استعفای مشکوک وزیر نفت
نان مردم، تاوان خطای خباز نیست
چشمانتظاری افکارعمومی برای خروج پروندههای بزرگ از کما
نیم قرن انتظار؛ بر میانه امید و نومیدی
«خیابان»، سرمایه ملی یا میدان تسویه حساب انتخاباتی؟
نه اختلاس، نه ورشکستگی
صدای خاوران- مسئول اداره ارتباطات شهرداری کاشمر با اشاره به ظرفیتهای فرهنگی این شهر بیان کرد: ۱۷ نهاد فرهنگی در کاشمر فعالیت دارند و شهرداری نیز از ظرفیتهای موجود برای اجرای برنامهها و فعالیتهای فرهنگی استفاده میکند.
بازخوانیِ عملکرد اداره ورزش و جوانان شهرستان کاشمر در بازه زمانی یکساله ، تصویری از یک سازمانِ در حالِ گذار را ترسیم میکند. این گزارش، روایتی از مسیر دشوار اما هموارشدهی ادارهای است که در دوازده ماه گذشته، نه تنها زیرساختهای فرسوده را بهسازی کرد، بلکه با نگاهی جامعهشناختی، ورزش را به متنِ زندگی […]
در این هشتروز هفته که همچنان مسئله بردن کشورمان به سوی جنگ برای تندروها جدی است و مذاکرات تیم دیپلماسی کشورمان هم به نتیجه درست و حسابی نرسیده است؛ وزیر نفت در هالهای از ابهام استعفا داد و ایرانخودرو هم بار دیگر قیمت محصولاتش را بهروز کرد وخیلیها را به رویای خرید ماشین نزدیک، […]
اینکه دستگاههای نظارتی و تعزیراتی عزم خود را برای برخورد با متخلفان حوزه سلامت و خبازان متخلف جزم کردهاند، بیشک اتفاقی مبارک و پاسخ به یک مطالبه عمومی است؛ چرا که بازی با سفره مردم و کمفروشی در حوزه نان، تعرضی نابخشودنی به امنیت غذایی جامعه محسوب میشود و باید با قاطعیت با آن مقابله […]
صدای خاوران- امروز بیش از هر زمان دیگری به خیابانی نیاز داریم که در آن میتوان از کشور دفاع کرد، اما برای دفاع از کشور به دیگری توهین نکرد. میتوان دولت را نقد کرد، اما دولت را دشمن مردم ندانست. میتوان با مذاکره مخالف بود، اما مذاکرهکننده را خائن نخواند. میتوان با سیاستی مخالف بود، اما مخالف آن سیاست را دشمن ایران معرفی نکرد. و میتوان در دفاع از امنیت کشور به خیابان آمد، بدون آنکه خیابان را علیه بخشی از جامعه به کار گرفت. اما اگر تجمعی با «مرگ بر ترامپ» و «مرگ بر نتانیاهو» آغاز شود، اما سرانجام شعارش به «مرگ بر این مسئول» و «مرگ بر آن مسئول» برسد، باید از خود بپرسیم چه اتفاقی افتاده است. چگونه میدان مقابله با دشمن خارجی به میدان تسویهحساب داخلی تبدیل شده است؟ چگونه «وحدت» به ابزاری برای حذف مخالف تبدیل شده است؟ و چگونه خیابانی که میتوانست تصویر همبستگی یک ملت را به نمایش بگذارد، به صحنه رقابت سیاسی و انتخاباتی تبدیل شده است؟ پاسخ به این پرسشها برای آینده ایران اهمیت زیادی دارد. زیرا وقتی فقط یک جریان سیاسی در آن حق حضور، سخن گفتن و تعیین شعار داشته باشد، دیگر خیابانِ مردم نیست؛ میدان میتینگ سیاسی و انتخاباتی است.
صدای خاوران-صندوق قرضالحسنه مخزن پول نقد و سرمایه در گردش است. اینکه مدیری به پشتوانه سپردههای نقدی امانات مردم، به سمت تملک املاک، آپارتمان یا ویلا حرکت کند یا حسابها را به وثیقهای برای خریدهای راکد تبدیل سازد، خطایی فاحش و ممنوع است. علاوه بر این، وامفروشیهایی که در این چند سال رواج پیدا کرد، ساختار اقتصادی شهر را به لرزه درآورد؛ فردی با ۳ میلیارد تومان آورده و از طریق گردشهای صوری و چرخش مکرر امتیاز وام صندوق، دارایی نامشروع خود را به ۲۰ میلیارد تومان رساند، در حالی که صندوق در این فرآیند نهتنها سودی نبرد، بلکه منابع نقدی خود را تهی کرد.
صدای خاوران-ایران برای افزایش قدرت چانهزنی خود در برابر قدرتهای بزرگ و کشورهای منطقه، به ابزارهایی بیش از توان نظامی نیاز دارد. جغرافیا یکی از مهمترین این ابزارهاست. تنگه هرمز به ایران امکان میدهد در مذاکرات منطقهای و بینالمللی، وزن بیشتری داشته باشد؛ اما این وزن زمانی افزایش مییابد که ایران بتواند نشان دهد امنیت هرمز برای همه مهم است و ایران نیز در صورت تأمین منافع مشروع و امنیت خود، خواهان ثبات و تداوم کشتیرانی است. در چنین چارچوبی، هرمز میتواند از یک «تهدید» به یک «مزیت مذاکره» تبدیل شود. واقعیت این است که ایران در شرایطی قرار دارد که بیش از هر زمان دیگری به استفاده هوشمندانه از ظرفیتهای ژئوپلیتیکی خود نیازمند است. اقتصاد ایران، تجارت خارجی و روابط منطقهای کشور به ثبات نیاز دارد. در چنین شرایطی، تنگه هرمز باید بخشی از راهبرد افزایش قدرت ملی باشد، نه ابزاری برای تشدید ناخواسته بحرانها. البته این سخن به معنای چشمپوشی از حقوق یا منافع امنیتی ایران نیست. هیچ کشوری نمیتواند در برابر تهدیدهای جدی علیه امنیت و حاکمیت خود بیتفاوت باشد. مسئله، اصل استفاده از قدرت نیست؛ مسئله، زمان، هدف، سطح و شیوه استفاده از آن است. اگر تهدیدی واقعی علیه ایران شکل بگیرد، طبیعی است که جمهوری اسلامی باید ابزارهای لازم برای دفاع از خود را در اختیار داشته باشد. اما بین «داشتن گزینه» و «استفاده از گزینه» فاصلهای بسیار مهم وجود دارد.