کاشمر و توسعه پایدار شهری؛ برنامهای واقعی یا شعاری تکراری؟
کاشمر در محاصره گرمای شهری؛
زنگ خطر؛ واکاوی پیامدهای عادیسازی ناهنجاریهای اخلاقی و فروپاشی کیان خانواده
زندان کاشمر؛ نیمهتمام یا فرسوده؟
اگر مخالفان مذاکرات حق تجمع دارند، موافقان هم دارند
ترجیح عقلانیت ایرانی بر دیدگاههای آخرالزمانی
بازار و آزمون «عدالت»
هنر مرشدي، جايي که ضرب با عشق گره ميخورد
ثبت 612 سند مالکیت؛ گامی مهم در صیانت از دارایی های شهرداری کاشمر
خلع ید از سایت امدادی ترشیز؛ جفا به حقوق مردم منطقه
مدیر جهاد کشاورزی بردسکن گفت: با همکاری کمیته راهبری نهضت تولید برق سبز و اتاق اصناف کشاورزی ۱۴۳ پنل خورشیدی در راستای حذف خاموشی چاه موتورهای کشاورزی در بردسکن نصب شده است.
صدای خاوران-در دیار ترشیز، جوانانی با استعدادهای فراوان در عرصههای مختلف به چشم میخورند. در زمینه ورزش نیز، این استعدادها بهوضوح نمایان است و بسیاری از این جوانان اکنون در تیمهای مطرح کشور مشغول به فعالیت هستند؛ یکی از این استعدادها، "مسعود بنازاده" است که با پشتکار و تلاش توانسته به موفقیتهای بزرگی دست یابد. مسعود بنازاده، فرزند دیار ترشیز و بزرگ شده در روستای مغان، درباره مسیر زندگی و ورزشیاش گفت: ورزش را از کوچههای روستا شروع کردم؛ به یاد دارم از پنجسالگی در کوچههای خاکی با دمپایی و کفشهای پاره بازی میکردم و عشق به فوتبال در وجودم ریشه دوانده بود.
صدای خاوران-در این هشتروز هفته اگرچه دو دور مذاکرات غیرمستقیم تیم دیپلماسی ایران با آمریکا انجام شد و دور سوم هم قرار است ششم اردیبهشتماه انجام شود. با سیگنال فوری شنبههای سرنوشتساز به اقتصاد ایران مواجه شدیم بهطوریکه در طول ۸ روز فاصله برگزاری دور اول مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در مسقط عمان و دومین مذاکره غیرمستقیم ایران و آمریکا در سفارت عمان در رم، قیمت طلا ۱۷.۱ درصد، سکه ۲۰.۵ درصد و دلار ۲۱.۲ درصد ریزش پیدا کرد. در حالیکه قاطبه مردم به نتیجه این مذاکرات برای ایجاد گشایشهای اقتصادی امید بستهاند، طیف تندرو کماکان بر مخالفت خود اصرار میورزند. جالب اینکه صداوسیما میلی هم با موضع مخالفت در یک برنامه این سیگنال را دارد که مذاکره با آمریکا هیچ مشکلی را رفع نمیکند، بلکه گره تحریمها را نیز کورتر خواهد کرد. برخی از ائمهجمعه سراسر کشور هم بهصورت کلی موضعی منفی نسبت به مذاکرات اتخاذ کردند. برخی طلاب در قم هم با در دست داشتن پلاکاردهای با شعار «ای آنکه مذاکره شعارت، استخر فرح در انتظارت» بهنوعی مذاکرهکنندگان را تهدید کردند. حسینخان شریعتمداری هم که در روزنامهاش در هفته گذشته دوبار خواستار ترور دونالد ترامپ شده بود، اخیراً درخواست نمود که فقط «بهشرط لغو تحریم» مذاکره شود. روزنامه کیهان نوشت؛ "بررسی روندهای منتهی به مذاکرات در عمان، افق روشنی را برای توافق با ترامپ متصور نمیکند". جالب آنکه انگار مذاکرات لرزه بر اندام کیهان و نتانیاهو انداخته است این در حالی است که رئیسجمهور تلاشهای دولت درزمینهی تقویت معیشت مردم و رفع ناترازی انرژی را بهعنوان دو دستور کار اولویتدار دولت عنوان کرد و گفت: دولت هرگز حرکت و تلاش خود را به گفتگو و مذاکرات گره نزده اما معتقد است؛ با رسیدن به صلح و آرامش دستاورد بسیاری خواهیم داشت.
صدای خاوران-کشاورزان ترشیز، که بهعنوان تأمینکنندگان اصلی موادغذایی و منابع درآمدی برای خانوادههای خود شناخته میشوند، با کاهش درآمد و افزایش هزینههای تولید مواجه هستند؛ این بحران میتواند به بیکاری و ناامیدی در میان آنها منجر شود و فشار بیشتری بر روی جوامع روستایی وارد کند. از سوی دیگر، ناکارآمدی نظام بیمه کشاورزی در این منطقه نیز به این مشکلات دامن میزند. در حالیکه بیمه باید بهعنوان یک ابزار حمایتی عمل کند، بسیاری از کشاورزان به دلایل مختلف از جمله عدم آگاهی و مشکلات مالی، از این خدمات بهرهمند نمیشوند. این وضعیت نهتنها بر توانایی کشاورزان در جبران خسارتهای ناشی از حوادث جوی تأثیر میگذارد، بلکه به افزایش نارضایتی اجتماعی و بحرانهای اقتصادی در مناطق آسیبدیده منجر میشود.
صدای خاوران-اگر از خشونتهای دهه شصت، که در ذات هر انقلابی نهفته است درگذریم، (درگیریهای خیابانی و جنگ ایران و عراق) پس از پایان جنگ و اوایل دهه هفتاد در دولت موسوم به سازندگی، گفتوگوی با جهانِ آزاد بهگونهای نسبتاً مطلوب آغاز شد، اما فضای داخلی کماکان بسته و محدود ماند. حاصل این بستهگی فضا، پدید آمدن قتلهای وحشتناک زنجیرهای در داخل و خارج از کشور شد که هزینه سنگینی در عرصههای داخلی و بینالمللی برای کشور به بار آورد. مردم اما همچنان پایبند دیالوگ بودند، و دنبال روزنهای برای واگوی انباشتهای بخردانهی درونی خویش میگشتند. این فضا در نیمه دوم دهه هفتاد فراهم شد. مردم با گزینش خیرالموجودین(سیدمحمد خاتمی) بزرگترین «نه»ی ممکن را به فضای حاکم بر آن سالها گفتند. اندک گشایش فرهنگی که در آن دوره پدید آمد، مردم متمدن ایران و بهویژه کنشگران مدنی ـ صنفی را امیدوارتر از پیش، مجاب کرد که برای همزیستی مسالمتآمیز و گذر آرامبخش زندگی و عمر در کشور بزرگ و متکثری چون ایران، گزینهای خردمندانهتر، ارجمندتر، کمهزینهتر، از گفتوگو و رفرم نیست. مردم ایران نیز همانند سایر ملل جهان، و حتا حاکمان خودمان که حرف، بسیار برای گفتن دارند، حرفی برای گفتن دارند و صدایی هستند میان صداها؛ بنابراین لازم است که حاکمان، صدای مردم را بشنوند. به قولی "ما نیز مردمی هستیم!" و این کلام را در هر فرصتی چون تعویذی، در خانه و مدرسه، کوچه و خیابان، در تاکسی و صف نان، و... تکرار کردند اما کمتر این صدا شنیده شد. خرداد ۸۸، دی ۹۶، آبان ۹۸ و پاییز ۱۴۰۱ نمونههای شاخصی از کنشگریهای مدنی ایرانیان بود، که باخشونت درآمیخته گردید و صدای آنان شنیده نشد.
صدای خاوران-آن روز با خود اندیشیدم که بسیاری از ما در زندگی روزمره به همین شکل عمل میکنیم یعنی هرجا که قدرت در اختیارمان است بدون توجه به نظر و خواست زیرمجموعه آنگونه که خود میپسندیم عمل مینماییم. پدر یا مادری که در خانواده اختیار تام دارد، دانشآموزی که نماینده کلاس است، آنکه در نانوایی به مردم نان میدهد، منشی پزشکی که نوبتدهی مراجعان را بر عهده دارد، مدیر دفتر یک مسئول، آنکه بلیط اتوبوس، قطار و هواپیما میفروشد، روستایی کمسوادی که مسئول توزیع اقلام موردنیاز مردم است و... در اغلب موارد طبق میل و سلیقه خود عمل کرده و نظر و خواست طرفهای مقابل را کمتر موردتوجه قرار میدهند و جالب اینجاست که همهی این افراد جایی که عملی خلاف خواست خود میبینند فریاد برمیآورند و اعتراض میکنند!