در این هشت روز هفته که مسئولان مملکت گل و بلبلمان حسابی سرشان گرم پذیرایی از مهمانان خارجیشان بود، از وزیر امورخارجه روسیه به تهران گرفته تا فرمانده ارتش پاکستان؛ ما هم گوشهای از این خاک گرم، درست زمانی که صداهایی از افزایش تنش دریایی و گزارش برخورد نفتکشها با مین در هرمز شنیدیم، مشغول حسابوکتاب اخبار دویست و چندمین روز جنگ شدیم و نگران از اینکه چرا قیمت مرغ یکهفتهای رشد 33 درصدی داشته؛ چرا فلان دارو کمیاب است. البته پیگیر اتفاقات این روزهای فرانسه هم بودیم و در ذهنمان مقایسه ریزی هم داشتیم! با این حال به قدر مجال این ستون به این خبرهای ریزودرشت میپردازیم.
معمای دشوار جنگ
در این گیرودار بنبست دیپلماتیک تهران و واشنگتن و افزایش تهدیدها، خطر دور سوم جنگ جدیتر شده به طوری که ممکن است درگیریها از اهداف نظامی فراتر رود و زیرساختهای اقتصادی و امنیت انرژی منطقه را هم درگیر کند. البته که ما از این معمای دشوار جنگ هیچ نمیفهمیم اما گویا با نزدیک شدن به انتخابات اسرائیل در ۲۷ اکتبر و انتخابات میاندورهای آمریکا در ۳ نوامبر، این بحران جوانب دیگری هم دارد هرچند هنوز تصمیم قطعی برای آغاز حملات تازه اعلامنشده است.
دراین اوضاع و احوال میانجیگران منطقهای حسابی برای از سرگیری مذاکرات با ایران تلاش دارند زیرا شاهدند آمریکا ناو هواپیمابر دیگری به منطقه اعزام کرده و اسرائیل از آمادهسازی طرحهایی برای حملات احتمالی جدید خبر داده است. هرچند که با وجود خطر جدی از سرگیری درگیریها، آمریکا خواستار مذاکره درباره برنامه هستهای ایران شده اما تهران تأکید دارد گفتوگوها باید به بازگشایی تنگه هرمز محدود شود. ناگفته نماند که رئیسجمهور آمریکا، از طریق ژنرال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، پیامی شفاهی برای رهبر ایران، فرستاده و در آن پیشنهاد دیدار یا برقراری تماس مستقیم با ایشان را مطرح کرده است. اما رئیس مجلس شورای اسلامی آب پاکی را روی دست عاصمخان ریخته و گفته است: ما حرف جدیدی نداریم و با توجه به بیاعتمادی عمیق ایران به آمریکا و نقض تفاهمنامه اسلامآباد از سوی دولت ترامپ، فقط اگر آمریکا تنها شروط هفتگانه ایران که در نیویورک ارائهشده را اجرا کند، میتواند اعتماد ایران را جلب کند وگرنه تهدیدها و تحرکات نظامی نمیتواند تصمیمات راهبردی جمهوریاسلامی را تغییر دهد. در این میان سفر وزیر امورخارجه روسیه به تهران در شرایطی که سایه رویارویی نظامی با آمریکا از منطقه کنار نرفته هم خیلی جالبتوجه بود. اما سؤال اصلی این است که آیا کرملین واقعاً میتواند گره مذاکرات را باز کند و مانع شعلهور شدن جنگی دیگر شود، یا آنکه بیش از هر چیز بهدنبال تأمین منافع خود در رقابت با غرب است؟ البته واقعیت این است که روسیه نه ناجی ایران است و نه میانجی بیطرف و قدرتی است که از هر بحران، متناسب با منافع خود، بهرهبرداری میکند.
اعتراضها به گرانی اینترنت
در این گیرودار که خبر افزایش 40 درصدی قیمت بستههای اینترنتی خلقا… را به شدت از فیلترینگ، قطع و اختلالات گسترده اینترنت ناراضی کرده در روزهای اخیر با اتفاقات فرانسه، از آن جهت که اعتراضات، همزمان با دشواری دولت در تصویب بودجه و اجرای اصلاحات مالی، احتمال ورود اقتصاد فرانسه به چرخهای از بیثباتی سیاسی و افزایش هزینههای تأمین مالی را تقویت کرده و ما بدجوری در ذهنمان مقایسه میکردیم اگر این اتفاقات در کشورما رخ میداد، چه میشد؟!
در روزهای اخیر تصاویری تکاندهنده از برخی تجمعهای شبانه هم دست به دست شد که همزمان با سخنرانیهای حکیمانه، با همراهی مجدانه مردمِ همیشه در صحنه، نسبت به آتش زدن دلار یا همان پول ملی کشور ملعون آمریکا اقدام شد تا بدین وسیله مشت محکمی بر دهان اقتصاد آمریکایی زده و گام مهم و اثرگذاری در مسیر حذف این ارز از صحنه روزگار به ویژه از کشور عزیزمان ایران برداشته شود اما در کمال ناباوری از فردای آن روز، سیر رشد نرخ این ارز ملعون در کشور روند صعودیتری گرفت!! در این گیرودار اظهارنظر عجیب مصطفی خان میرسلیم که از حامیان خودروسازهای داخلی و سردسته مخالفین واردات خودرو است خیلی جالب بود. ایشان، عامل کشته شدن سالیانه دهها هزار نفر در جادهها را رانندگی بد مردم عنوان کرد هرچند چندی پیش سردار رادان تأکیدکرد؛ برخی از خودروهای ما ارابه مرگ است، همچنین رئیس انجمن پزشکان قانونی ایران مقصر بیش از 50 درصد تصادفات منجر به مصدومیت و یا فوت را کیفیت پایین خودروها دانست.
تا هشت روز هفته بعدی خدانگهدار











