میلیونها شیشه، یک سوآل بیپاسخ
بحرانهای زنجیرهای؛ از معیشت مردم تا استعفای مشکوک وزیر نفت
نان مردم، تاوان خطای خباز نیست
چشمانتظاری افکارعمومی برای خروج پروندههای بزرگ از کما
نیم قرن انتظار؛ بر میانه امید و نومیدی
«خیابان»، سرمایه ملی یا میدان تسویه حساب انتخاباتی؟
نه اختلاس، نه ورشکستگی
تنگه هرمز، سرمایهای که نباید بیهوده مصرف شود
عبور از بحران بیکاری در کاشمر
مرکز آموزش عالی کاشمر؛ قطب امید یا نماد شکست
گزارشهای متعدد رسانهای و محفلی، گروههای سیاسی تندرو زیرمجموعه اصولگرایی را در صف مقدم سهمخواهی از دولت آینده رئیسی به تصویر میکشد. نام جبهه پایداری همانند حضور پرسروصدایشان در مجلس یازدهم در فرایندهای تشکیل دولت سیزدهم نیز پررنگ است.
به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، گویی بسیاری از نمایندگان مجلس که نام انقلابی را هم روی خود میگذارند، برخلاف توصیههای رهبری، نمایندگی را فرصتی برای خدمت به مردم حوزههای انتخابیه خود و کل مردم ایران نمیدانند و به آن به عنوان سکوی پرتابی برای حضور در دولت و مناصب اجرایی و وزارت مینگرند. با این وجود آیا از چنین نمایندگانی میتوان انتظار توجه به مطالبات مردم را داشت؟