“جنگ” یا “مذاکره”؛ اسلام کدام را برمیگزیند؟
«علیالاصول»، دستاویزی برای مخالفت با تفاهم
آزادگی یا فرهنگِ گداپروری؟
وقتي ناترازي بودجه، بحران طبيعي را به فاجعه تبديل ميکند
«شور» یا «نوحه» اصیل؛
از عزای رهبر معظم تا واهمه تندروها از تفاهم
ارتباط دوسویه و حکمرانی مشارکتی؛ راهبرد اصلی مدیریت شهری در کهن شهر کاشمر
“مطالبهگری” یا “خودنمایی سیاسی”؟
کاشمر و توسعه پایدار شهری؛ برنامهای واقعی یا شعاری تکراری؟
کاشمر در محاصره گرمای شهری؛
صدای خاوران-در منطق اسلام، جنگ زمانی معنا و مشروعیت پیدا میکند که تجاوزی رخ داده باشد، حقی پایمال شده باشد، امنیت جامعه در معرض تهدید قرار گرفته باشد و راههای مسالمتآمیز برای رفع بحران به بنبست رسیده باشد. در غیر اینصورت، اصل بر پرهیز از درگیری و تلاش برای برقراری آرامش و صلح است. تاریخ بشر پر است از جنگهایی که نه برای دفاع از انسان، بلکه برای سلطه، غارت، توسعهطلبی و تحقیر ملتها به راه افتادهاند. اینگونه جنگها از نگاه اسلام نهتنها مشروع نیستند، بلکه آشکارا برخلاف روح تعالیم دینیاند. اسلام هرگز جنگ را ابزار کشورگشایی، قتلعام یا تحمیل اراده بر ملتها نمیداند. آنچه در اسلام مشروع شمرده میشود، دفاع از جان، سرزمین، استقلال، عزت و حقوق مردم است. بر همین اساس، آمادگی دفاعی و برخورداری از قدرت بازدارندگی برای یک جامعه مستقل، نشانه جنگطلبی نیست؛ بلکه نشانه عقلانیت، آیندهنگری و صیانت از امنیت ملی است.
«زن، زندگی، آزادی»، عبارتی که این روزها از پربسامدترین واژهها در ادبیات محاورهای ما و غالباً رسانههای خبری(حقیقی و مجازی) ایران و جهان شده است(ترَند). پس این مفهوم سهکلمهای جای تعمّق و واکاوی دارد. ابتدا ببینیم آیا این مفهوم، تازه و مدرن است یا کهن؟ بومی است یا فرا ملّی؟ نگارنده باور دارد […]
وقتي از کتاب خواندن حرف میزنيم، از چه حرف ميزنيم؟ شخص کتابخوان دقيقا چه مشخصاتي دارد؟ آيا به صرف کتاب خواندن سطح آگاهي و «شعور» او بالا ميرود؟ آيا همين کافيست که بيوقفه کتاب خواند؟ هرچند نظريه «هر کتابي را بايد خواند» به پايان رسيده، اما آيا اگر ما کتابِ خوب را هم بخوانيم، به آنچه جامعه نيازمند آن است، رسيدهايم؟
صدای خاوران-سهم قابل توجه درآمد ناشی از جرائم ساختمانی در تأمین بودجه سالانه شهرداری نه تنها موجب اغماض و چشمپوشی شهرداران در پیشگیری تخلفات شده، بلکه عواملی که از آن نام برده شد آسیبهای فراوانی را متوجه وضعیت موجود و آینده شهروندان میکند که عدم آسایش و رفاه مردم و آسیبهای روحی و روانی ناشی از کمبود فضای زیست لازم، تراکم بیش از حد و کمبود معابر برای خودروها و ترافیک نامناسب، فشار به زیرساختهای شرکتهای خدماتی نظیر آب، برق، گاز و...، کمبود پارکینگهای عمومی و تغییر کاربری پارکینگهای منازل با هدف ایجاد فضای مسکونی و... را میتوان از جمله این آسیبها دانست.
صدای خاوران-بسیاری معتقدند؛ شرایط فعلی جامعه که به نارضایتیهایی انجامیده، علل و عوامل مختلفی دارد و دلایل داخلی و خارجی پُررنگی را میتوان در آن مشاهده کرد. اما برخی از رسانهها و چهرههای سیاسی در ساختار دولت و مجلس شورایاسلامی، سادهترین مسیر را برای جمعبندی دلایل اعتراضهای اخیر خیابانی طی کردهاند. این افراد و رسانهها اعلام کردند جوانان حاضر در خیابانها به دلیل
نماینده کاشمر در مجلس گفت: رئیس دانشگاه علوم پزشکی و برخی پزشکان استانی به دلیل اینکه اگر دانشگاه علوم پزشکی ترشیز مستقل شود سهم آنها از اعتبارات کاهش پیدا میکند، مخالف این طرح هستند.
صدای خاوران-ر گیر و دار هیاهوهای جنگ خیابانی رودرروییهای خونین در برخی نقاط کشور، از حادثه شاهچراغ گرفته تا حوادث سیستان، هنوز اغتشاش یا اعتراض؛ دو واژه جدلآفرین هستند. نهادهای رسمی و برخی رسانههای مشخص بدون هیچ درنگی ناآرامیهای اخیر را «اغتشاش» و شرکتکنندگان در ناآرامی را فریبخوردگان و دستنشاندههای غرب و اسرائیل معرفی میکنند و در مقابل،
صدای خاوران-وقت آن رسیده است که با بررسی عملکرد مدیران دستگاهها؛ برای برکناری مدیران نالایق و بیخاصیتی که بود و نبودشان در رأس دستگاه هیچ ثمر و اثری در توسعه شهرستان ندارد؛ اقدام شود. داشتن مدیرانی توانمند؛ صاحبفکر و اندیشه؛ پاسخگو و متعهد حق مسلم مردم است. بنابراین مدیرانی که عملکردشان موجب توقف توسعه شهرستان شده و یا افت قابلتوجهی در زمینههای مسئولیت و وظایف محوله داشتهاند؛ حتی در صورت حمایت برخی از جریانها و افراد خاص!! باید از کار برکنار شوند.
صدای خاوران-یوسفی عنوان کرد: سرو 550 ساله این شهرستان نخستین درخت کشور است که با وضع قانون و توجه به درختان کهنسال از مرگ و نابودی نجات یافته است.
صدای خاوران-در دولت فعلی که با شعارهای انقلابیگری و سالمسازی بسترهای اداری توانسته آراء مردم را کسب کند، حضور چنین مدیرانی بههیچوجه قابلقبول نیست؛ مدیرانی که رابطهها را بر ضابطهها حاکم کنند، به افراد شایسته به سبب نداشتن رابطه بیتوجهی کرده و در مقابل فرصتها را در اختیار افرادی قرار میدهند حالآنکه افرادی بهمراتب توانمندتر از ایشان در مجموعه وجود دارد.