“جنگ” یا “مذاکره”؛ اسلام کدام را برمیگزیند؟
«علیالاصول»، دستاویزی برای مخالفت با تفاهم
آزادگی یا فرهنگِ گداپروری؟
وقتي ناترازي بودجه، بحران طبيعي را به فاجعه تبديل ميکند
«شور» یا «نوحه» اصیل؛
از عزای رهبر معظم تا واهمه تندروها از تفاهم
ارتباط دوسویه و حکمرانی مشارکتی؛ راهبرد اصلی مدیریت شهری در کهن شهر کاشمر
“مطالبهگری” یا “خودنمایی سیاسی”؟
کاشمر و توسعه پایدار شهری؛ برنامهای واقعی یا شعاری تکراری؟
کاشمر در محاصره گرمای شهری؛
صدای خاوران-در منطق اسلام، جنگ زمانی معنا و مشروعیت پیدا میکند که تجاوزی رخ داده باشد، حقی پایمال شده باشد، امنیت جامعه در معرض تهدید قرار گرفته باشد و راههای مسالمتآمیز برای رفع بحران به بنبست رسیده باشد. در غیر اینصورت، اصل بر پرهیز از درگیری و تلاش برای برقراری آرامش و صلح است. تاریخ بشر پر است از جنگهایی که نه برای دفاع از انسان، بلکه برای سلطه، غارت، توسعهطلبی و تحقیر ملتها به راه افتادهاند. اینگونه جنگها از نگاه اسلام نهتنها مشروع نیستند، بلکه آشکارا برخلاف روح تعالیم دینیاند. اسلام هرگز جنگ را ابزار کشورگشایی، قتلعام یا تحمیل اراده بر ملتها نمیداند. آنچه در اسلام مشروع شمرده میشود، دفاع از جان، سرزمین، استقلال، عزت و حقوق مردم است. بر همین اساس، آمادگی دفاعی و برخورداری از قدرت بازدارندگی برای یک جامعه مستقل، نشانه جنگطلبی نیست؛ بلکه نشانه عقلانیت، آیندهنگری و صیانت از امنیت ملی است.
صدای خاوران-پس از بروز ناآرامیهای گسترده اجتماعی و خسارات فراوان، قانونگذاران درصدد برآمدند تا با ارائه راهکاری عملی، شیوهای قانونی و قابل اجرا برای برگزاری تجمعات اعتراضی پیشبینی کنند. یکی از مهمترین ویژگیهای قانون جدید، امکان برگزاری تجمعات اعتراضی توسط اشخاص حقیقی و حقوقی است؛ امری که از انحصاری و حکومتی شدن راهپیماییها جلوگیری کرده و زمینه بروز قانونی اعتراض را فراهم میسازد.
مسئول اداره آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری کاشمر، با ارائه گزارشی از عملکرد این سازمان در یک سال گذشته، اعلام کرد: نیروهای آتشنشانی موفق به اجرای ۷۸۹ مأموریت امدادی و اطفای حریق شدهاند. رضا فرقانی با تأکید بر لزوم توجه شهروندان به نکات ایمنی و بیمه آتشسوزی گفت: مأموریتهای آتشنشانی کاشمر از مهرماه ۱۴۰۳ تا […]
امام جمعه کاشمر گفت: مسئولان بدانند، صاحبان این انقلاب مردم هستند پس به خوبی پای کار مردم باشید
صدای خاوران-در این گیرودار که هنوز آتش جنگ در غزه بهطور کامل فروکش نکرده بود، دوباره نگاه تحلیلگران و ناظران بینالمللی به سمت خاورمیانه چرخیده است زیرا طی روزهای اخیر، با تشدید فشارهای نظامی پیاپی ایالاتمتحده علیه ایران و بلندتر شدن طنین طبلهای جنگ، دوباره خاورمیانه به کانون اصلی تحولات جهانی بازگشته است. در این میان از یکسو رئیسجمهور ایران تأکید کرد: با درخواست دولتهای دوست در منطقه برای پاسخ به پیشنهاد رئیسجمهور آمریکا جهت مذاکره، به وزیرخارجه دستور داده زمینه مذاکره عادلانه و منصفانه در چارچوب منافع ملی را فراهم سازد و از سوی دیگر ترامپ مدعی شد: ما در حال گفتوگو با ایران هستیم. البته خبرهایی هم از انتقال چندین سامانه پدافند هوایی آمریکا به منطقه شنیده شد. اگرچه تلاش برای مذاکره و جلوگیری از حمله آمریکا به ایران وجود دارد اما؛ بیم اینکه جنگ، قریبالوقوع باشد روح و روان مردم را در این روزهای غمزده نشانه رفته است هرچند هیچیک از کشورهای منطقه خواستار جنگی گسترده علیه ایران نیستند.
صدای خاوران-جامعه ایرانی طی سالها و دهههای اخیر مطالباتی داشته که همواره در هزارتوی وعدهها و شعارها گُم شده و تحقق پیدا نکرده است. مشکلاتی که همه دولتها، شعار حلوفصل آنها را دادهاند اما در مقام عمل نتوانستهاند چندان کاری از پیش ببرند. هرچند که در تحلیل این مسائل نمیتوان نقش تحریم و فشارهای بیرونی را نیز نادیده گرفت، اما بهصورت کلی دولتها برنامههای خود را پیش بردهاند و فقط به مردم وعده بهبود شرایط را دادهاند ولی در عمل شاهد بودهایم که شرایط نهتنها تغییری نکرده بلکه نسبت به گذشته سختتر نیز شده است. البته این مساله صرفاً در این دولت نبوده بلکه در سایر دولتها نیز ساری و جاری بوده و در دولتهای پیش از این نیز روال بر همین منوال پیش رفته و کمتر دولتی داشتیم که در آن با کاهش تورم، قیمت ارز و طلا، کالاهای اساسی و افزایش ارزش پول ملی روبهرو باشیم. شاید بتوان تنها دولت اصلاحات سیدمحمد خاتمی را تا حدی مثال زد که در آن، جامعه میزانی از رضایتمندی اقتصادی را تجربه کرد. لذا میتوان این سؤال را داشت که چه زمانی به نارضایتی مردم پاسخ مستدل و متقن داد شده و اقنای عمومی صورت گرفته است که مردم به سمت اعتراض نروند؟
صدای خاوران-بدون تردید، مشارکت گسترده مردم در انتخابات شوراها، پشتوانهای مهم برای شوراهای آینده خواهد بود و به افزایش کارآمدی مدیریت شهری کمک خواهد کرد. این مشارکت زمانی محقق میشود که سه اصل اساسی رعایت گردد: قانونمداری در تأیید و رد صلاحیتها، پرهیز از رفتار جناحی و حذف یکسویه جریانهای سیاسی و تقویت باور عمومی به سلامت، صلاحیت و شایستگی داوطلبان. در نهایت باید گفت که مشارکت حداکثری یک دستور اداری یا شعار سیاسی نیست، بلکه نتیجه طبیعی اعتماد مردم به سلامت روند انتخابات است. هیئتهای نظارت در این مسیر نقشی تعیینکننده دارند و عملکرد آنان میتواند یا زمینهساز امید اجتماعی و حضور گسترده مردم باشد یا موجب دلسردی و فاصله گرفتن جامعه از فرآیندهای انتخاباتی.
صدای خاوران-از نظر اسلام، هر انسانی که کشته شود، علاوه بر خود قاتل، دیگرانی که در قتل شریک یا راضی بودهاند نیز در عذاب قرار میگیرند. پیامبر اکرم(ص) فرمودهاند: «اگر همه آسمانیان و زمینیان در ریختن خون مسلمان سهیم باشند، خداوند همه آنان را در آتش عذاب میکند». نخستین دادگاه در قیامت، دادگاه خون است؛ این نشان از اهمیت بالای حرمت جان انسان دارد. امام صادق (ع) نیز فرمودهاند: «دست کسی که آلوده به خون مومنی باشد، هرگز موفق به توبه نخواهد شد.»
صدای خاوران-در وضعیت کنونی، ایران و ایرانیان نه تنها در تنگنا بلکه در وضعیت بحرانی و خطیری قرار گرفتهاند. بحرانی در هم تنیده که ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، بینالمللی و امنیتی پیدا کرده است. علاوه بر همه اینها، اعتماد و همبستگی مردم و حکومت و امید به بهبود و اصلاح امور، با توجه به اصرار بر تداوم رویکردها و رویههای غلط گذشته و از دست دادن فرصتها، به سوی فرسایش و شکنندگی رفته است. به عبارت دیگر، آنچه وضع کنونی کشور را بد کرده، علاوه بر تحریم و فشارهای بیرونی، بسیاری از سیاستها و رویکردهای جاری و اشکالات نهادی و ساختاری است که نارضایتیها و اعتراضها را مزمن و فزاینده کرده است.
صدای خاوران-شايد با اين شرايط، بشود به فرصتي دست يابيم تا توقف کرده و به مسيري که در پيش گرفتهايم بازنگري کنيم. اين محدوديتها ميتوانند به مثابه يک زنگ بيداري باشگاه باشند تا ما را از غفلت نسبت به اطرافيانمان برهانند. در فرهنگ غني و ناب ايراني ـ اسلامي ما، خانواده هسته اصلي جامعه و پناهگاه امن روحي انسانهاست. متأسفانه در سالهاي اخير، نفوذ بيرويه فضاي مجازي باعث شده که حتي در ساعات حضور در خانه، اعضاي خانواده فيزيکي کنار هم باشند، اما روحاً هزاران کيلومتر دورتر، درگير دنياي مجازي باشند. اين غفلت، پيوندهاي عاطفي را سست کرده و فاصلههاي نامرئي اما عميقي بين پدر و مادر و فرزندان ايجاد کرده است.