کاشمر و توسعه پایدار شهری؛ برنامهای واقعی یا شعاری تکراری؟
کاشمر در محاصره گرمای شهری؛
زنگ خطر؛ واکاوی پیامدهای عادیسازی ناهنجاریهای اخلاقی و فروپاشی کیان خانواده
زندان کاشمر؛ نیمهتمام یا فرسوده؟
اگر مخالفان مذاکرات حق تجمع دارند، موافقان هم دارند
ترجیح عقلانیت ایرانی بر دیدگاههای آخرالزمانی
بازار و آزمون «عدالت»
هنر مرشدي، جايي که ضرب با عشق گره ميخورد
ثبت 612 سند مالکیت؛ گامی مهم در صیانت از دارایی های شهرداری کاشمر
خلع ید از سایت امدادی ترشیز؛ جفا به حقوق مردم منطقه
صدای خاوران-کاشمر نیز مانند بسیاری از شهرهای کشور با روند رو به رشد شهرنشینی و مهاجرت از روستاها روبهروست. این روند در صورت نبود برنامهریزی مناسب میتواند پیامدهای متعددی به همراه داشته باشد؛ از افزایش مصرف منابع و تولید پسماند گرفته تا رشد نامتوازن شهر، حاشیهنشینی، بیکاری و شکلگیری ناهنجاریهای اجتماعی. رشد جمعیت بدون توسعه زیرساختها، محیط زیست شهری و آینده نسلهای بعد را با مخاطره مواجه میکند. در چنین شرایطی، مدیریت شهری باید به سمت الگوهای نوین توسعه حرکت کند. استفاده بهینه از زمین، جلوگیری از گسترش بیرویه شهر و طراحی نظام حملونقل کارآمد از جمله اقداماتی است که میتواند به کاهش ترافیک، صرفهجویی در مصرف سوخت و کاهش آلودگی هوا کمک کند. توسعه حملونقل عمومی نیز یکی از راهکارهای مؤثر در این مسیر است.
صدای خاوران-ابهام اصلی از آنجا آغاز میشود که فاصله معناداری میان هزینه واقعی تولید یا واردات برخی کالاها با قیمت عرضه شده در بازار ایجاد شد؛ فاصلهای که منجر به شکلگیری سودهای قابلتوجه و بعضاً غیرمتعارف میگردد. پرسش افکارعمومی این است که چگونه به یکباره انبارها و قفسههای خالی بعد از تغییر قیمتها پُر شدند و به وفور در دسترس مردم قرار گرفت. به راستی این مازاد قیمتی دقیقاً در کدام بخش از زنجیره تأمین انباشته شد و چرا سازوکار شفافی برای رصد و مدیریت آن وجود نداشت. بدیهی است این سود ناگهانی در برخی از کالاهای اساسی که با ارز ترجیحی خریده شد و با ارز آزاد به مردم داده شد به جیب مردم عادی نرفت!! بلکه به نظر میرسد خلأهای نظارتی و فضای روانی ناشی از تصمیمات اقتصادی، زمینه را برای فعالیتهای سوداگرانه و واسطهگری نامولد فراهم کرد.
صدای خاوران-مشکل اینجاست که وقتی اهلفن ثبتنام نمیکنند، صندلی خالی نمیماند. سریعتر از آنچه فکرش را کنید پُر میشود؛ اما توسط کسانی که شهر را فقط از پشت شیشه خودرو و ایام انتخابات میبینند. همانهایی که تا دیروز در هیچ جلسه و هیچ تصمیم شهری دیده نمیشدند، امروز ناگهان در قامت «منجی شهر» و «مصلح اجتماعی» ظاهر میشوند. و عجیب نیست که نتیجه، دورهای میشود که در آن کسی پاسخگو نیست، کسی برنامهای ندارد، و همه فقط بهدنبال گذران چهارسال هستند. این یک هشدار انتخاباتی نیست؛ هشدار برای حفظ شهری است که دیگر توانِ یک دوره اشتباه دیگر را ندارد.
صدای خاوران-شوربختانه عدم توجه به مشکلات واقعی مردم و تلاش در جهت ظاهرسازی، خودنمایی و حرکات پوپولیستی و عوامفریبانه از سوی کسانی که مشروعیت خویش را مستقیم و غیرمستقیم از مردم گرفته و میگیرند به گونهای خطرناک شکاف بین آنان و جامعه را بیشتر میسازد تا به جای درک واقعیت و درمان زخمهای عمیق با سطحینگری و اقدامات مقطعی و شعارگونه در پی مسکّنهای زودگذر و بیخاصیت باشند!
صدای خاوران-از نظر اهمیت اجتماعی، دانش شغلی جایگاهی ویژه دارد؛ زیرا هر فرد، در هر سطح تحصیلات و در هر سن و جایگاه اجتماعی، به آن نیازمند است. از پزشک و مهندس گرفته تا بنّا و نجّار؛ از معلم تا کارمند؛ از هنرمند تا پژوهشگر؛ مکانیک یا کشاورز، همه در برابر تغییرات شتابان جهان، تنها یک راه برای بقا دارند: یادگیری مستمر.
صدای خاوران-در این گیرودار که یکی از معاونین وزارت بهداشت، در نامهای به رئیس سازمان صداوسیما، پیگیر توقف پخش آگهیهای تبلیغات دمنوشهای لاغری و پودر اسپرولینا برای کاهش وزن شد؛ یک اقتصاددان آب پاکی را روی دست نظام حکمرانی ریخت و مدعی شد؛ اگر ریل حکمرانی اقتصادی تغییر نکند؛ سال آینده وارد تورمهای سهرقمی میشویم. این در حالی است که با بحرانهای فرونشست زمین، آلایندگی، صندوقهای بازنشستگی، بانکی، انرژی (برق، گاز و بنزین) و امثالهم روبروییم و در نتیجه فضایی غبارآلود و مبهم در اقتصاد کشور ترسیم کرده و جالب اینکه هنوز ذینفعان اجازه ندادهاند تصمیمات سخت و اصلاحات ساختاری در اقتصاد شکل بگیرد!!
صدای خاوران-باج برای اینکه اعتراض نکند. باج برای اینکه پروژه روی کاغذ «افتتاح» شود، باج برای اینکه مدیران سابق در گزارش عملکردشان عدد و رقم پررنگ داشته باشند، باجی که هزینه آن از جیب مردم پرداخت شد، با معطل ماندن پروژهها امروز شهر سرگردان مانده، پیمانکار رفته و پروژهها نفسنمیکشند. هزینهها چند برابر شده، و مردم شهر ماندهاند که با سازههای نیمهجان و قولهای بیسرانجام چه بکنند! سؤال اصلی اینجاست: افتخار دیروز را چگونه توجیه میکنند، وقتی امروز شهر خسارت همان انتخاب را میدهد؟! مسؤولیت با کیست؟ پیمانکار یا مدیرانی که قدرت داشتند و درست انتخاب نکردند؟ واقعاً پیمانکار اگر کار نمیکند، مسؤولیت اصلی با چهکسانی است؟ با مدیرانی که بدون مطالعات کافی، بدون شناخت، بدون ضمانتهای لازم، چند پروژه را یکجا تقدیم کردند. آیا این مدیریت است؛ یا قمار با توسعه شهرستان!
صدای خاوران-این روزها که به گفته یک دیپلمات پیشین کشورمان، ایران در بدترین حالت نه جنگ و نه صلح قرار دارد؛ با توجه به شرایط داخلی و مشکلات معیشتی که با کمبودها، ناترازیها، تورم و گرانی همراه شده، مردم دیگر تحمل این وضعیت را ندارند. وی مدعی شد؛ تابآوری مردم حد و اندازهای دارد و با وجود تحریم و فشارهای اقتصادی نمیتوانیم بگویم باید این شرایط را تحمل کنند. بنابراین باید پای میز مذاکره نشست. این در حالی است که هراندازه نشانههای مذاکره برای دستیابی به توافق میان ایران و امریکا نمایانتر میشود، تحرکات مخالفان داخلی و خارجی توافق و کاسبان تحریمها برای مانعتراشی در مسیر توافق احتمالی دامنههای افزونتری پیدا میکند. به همین دلیل فعالان سیاسی به تصمیمسازان هشدار دادهاند؛ مراقب مانعتراشیهای مخالفان توافق و کاسبان تحریمها باشند. در این اوضاع و احوال بعد از طرح ترامپ برای صلح غزه، جزئیات یک پیشنویس محرمانه از طرح صلح ترامپ برای پایان جنگ اوکراین منتشر شد. البته زمزمههایی هم از آمادگیاش برای انجام توافق با ایران شنیده شد. البته رئیس دستگاه دیپلماسی کشورمان تأکید کرد؛ ایران آماده توافق است، اما تنها توافقی «منصفانه و متوازن» را میپذیرد زیرا آمریکا بارها در مذاکرات نیویورک از تصمیمگیری ناتوان بوده و همین بیاعتمادی را تشدید کرده است.
اردیبهشت سال آینده یک رویداد سیاسی مهم در ایران اتفاق خواهد افتاد. رویدادی که اگرچه از منظر سیاسی اهمیت دارد اما به علت شرایط خاص کشور یعنی فضای جنگی ـ تحریمی، چنان که انتظار میرود هنوز مورد توجه مردم و رسانهها قرار نگرفته است.
صدای خاوران-از آنجاییکه شهرداريها و از جمله شهرداري کاشمر در طول ساليان متمادي براي کسب درآمد پايدار و در راستاي ارائه خدمات مطلوب به شهروندان، اداره برخي از اماکن متعلق به خود را بهصورت استيجاري، به بخش خصوصي واگذار کرده است. به نظر ميرسد در سالهاي گذشته، بعضاً در تنظيم قراردادهاي شهرداري کاشمر صرفه و صلاح شهر و شهروندان کمتر موردتوجه قرار گرفته است، زيرا توصيه براي واگذاري اين اماکن به افرادي خاص بهعنوان بخش خصوصي، موجب عدم توجه به منافع شهر شده که شايسته است با اتمام مدت هريک از اين قراردادها، در واگذاريشان بازنگري جدی شود. در واقع شورايشهر بهعنوان تصميمگير و اتاق فکر مديريت شهري، موظف به نظمبخشي به امورات، احکام و قوانين و نيز گسترش خدمات شهري بهصورت عادلانه در تمام قسمتهاي شهر است. بنابراين، «شورايشهر» بايد گره مشکلات قراردادهاي قديمي را باز نموده و به واگذاريهاي نامناسب پايان بخشد و اطلاعرسانی دقیقی در این زمینه داشته باشد.