“جنگ” یا “مذاکره”؛ اسلام کدام را برمیگزیند؟
«علیالاصول»، دستاویزی برای مخالفت با تفاهم
آزادگی یا فرهنگِ گداپروری؟
وقتي ناترازي بودجه، بحران طبيعي را به فاجعه تبديل ميکند
«شور» یا «نوحه» اصیل؛
از عزای رهبر معظم تا واهمه تندروها از تفاهم
ارتباط دوسویه و حکمرانی مشارکتی؛ راهبرد اصلی مدیریت شهری در کهن شهر کاشمر
“مطالبهگری” یا “خودنمایی سیاسی”؟
کاشمر و توسعه پایدار شهری؛ برنامهای واقعی یا شعاری تکراری؟
کاشمر در محاصره گرمای شهری؛
صدای خاوران-هرچند در طول سالهای گذشته وضعیت پیشکسوتان در پازل مدیریت ورزش شهر محلی از اعراب نداشته و بهسرعت به فراموشی سپرده شدهاند، اما حضور آنان هرگز قابلانکار نیست. بیشک موفقیت مدیران جوان در گروی حمایت از پیشکسوتان است. تجربه گرانبهای بزرگمردان فوتبال شهر، بیگمان میتواند چراغ راه خدمتگزاران باشد.
با رسیدن به روزهای پایانی سال اگرچه "متولی ورزش کاشمر معتقد است؛ سال پرکاری را پشت سر گذاشته است." اما با بررسی ورزش منطقه، در رشتههای مختلف ورزشی؛ از جمله رشتههای رزمی، حرکتی، همگانی، پهلوانی و... متوجه موفقیتهای بیشتر ورزشهای رزمی میشویم.
گود زورخانه، با مرامنامه خاص و نانوشتهی خود، سلسله مراتبی منحصربهفرد، و آمیخته به پهلوانی و جوانمردی را، سرلوحه ورزشکاران این رشته نموده است.
رئیس اداره ورزش و جوانان کاشمر با اشاره به ضعف زیرساختها در ورزش شهرستان گفت: بهعنوان متولی ورزش پارسال جهت میزبانی و برگزاری مسابقات شهرستانی، عاجز بودیم و باید از سالنهای دیگر ادارات استفاده میکردیم.
برگریزان پاییز، زیباییهای خاص خود را دارد. صدای برگ درختان، زیر پای دانش آموزان و نسیم خنک باد خزان، در کوچهپسکوچههای شهر، غمی تاریخی و نهفته را در دل، به یادگار میگذارد. آری کمکم به شمردنهای انتهای پاییز نزدیک میشویم و اندکاندک باید به فکر زمستان سخت باشیم.
در دو شماره گذشته به نقد و بررسی مدیریت ورزش کاشمر و وضعیت سیستم روشنایی استادیوم آزادی شهر پرداختیم. هرچند علت اصلی نابسامانیهای حال حاضر ورزش کاشمر، صرفاً به مدیریت فعلی مرتبط نیست بلکه مجموعهای از عوامل در آن قابلبررسی است.
هیات فوتبال استان خراسانرضوی طی اطلاعیهای از نداشتن مجوزهای لازم مدارس فوتبال خراسان از جمله کاشمر خبر داد؛
بر این مقال اگر نقدی باشد «که هست» گویای برخی کاستیهایی است قصد آن داریم؛ دوستان را به سمت درگاهی دعوت کنیم که در واقع دورنمای ورزش کاشمر است. قدر مسلم است که نه مدحی را در نظر داریم و نه در پی هجوی هستیم.