امداد و نجات؛ محور اصلی مأموریتهای آتشنشانی کاشمر در سال گذشته
صاحبان اصلی انقلاب اسلامی ایران مردم هستند
تالابهای ترشیز؛ آخرین نفسها در آستانه مرگ اکولوژیکی
زخم اقتصاد و نگرانی از کوبیدن بر طبل جنگ
«ما قربانيان ناخواسته جهانيم»
شنیده نشدن صدای مردم، عامل اصلی حوادث اخیر است
وظیفه خطیر هیئت نظارت در تحقق مشارکت حداکثری
حرمت خون انسان و قتل نفس در اسلام و قرآن
ایران در چهارراه حوادث
محدوديتهاي اينترنت؛ فرصتي طلايي براي بازسازي پيوندهاي خانوادگي
مسئول اداره آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری کاشمر، با ارائه گزارشی از عملکرد این سازمان در یک سال گذشته، اعلام کرد: نیروهای آتشنشانی موفق به اجرای ۷۸۹ مأموریت امدادی و اطفای حریق شدهاند. رضا فرقانی با تأکید بر لزوم توجه شهروندان به نکات ایمنی و بیمه آتشسوزی گفت: مأموریتهای آتشنشانی کاشمر از مهرماه ۱۴۰۳ تا […]
صدای خاوران-خانوادهها بايد آگاه باشند که در اين عصر، آنها موظفند مرزبانان رواني فرزندان خود باشند و اجازه ندهند تصاوير ناآراميها، اين بستر امن کودکي را ويران سازند. توصيه قطعي روانشناسان اين است که کودکان را به طور کامل از اخبار مربوط به ناآراميها، تصاوير آتشسوزيهاي کنترلنشده و هرگونه محتواي خشونتآميز دور نگه داريم. ما بايد ياد بگيريم مصرف رسانهاي خود را مانند تغذيه سالم مديريت کنيم؛ نبايد اجازه دهيم ذهنمان با سموم بصري مسموم شود. تماشاي مکرر محتواي تروماتيک، باعث فعال شدن مزمن مسيرهاي سمپاتيک (جنگ يا گريز) و برهم خوردن تعادل عصبي ميشود که فرد را در «آمادگي دائمي» نگه ميدارد و توانايي او براي لذت بردن از لحظات عادي زندگي را سلب ميکند.
صدای خاوران-جامعه ایرانی طی سالها و دهههای اخیر مطالباتی داشته که همواره در هزارتوی وعدهها و شعارها گُم شده و تحقق پیدا نکرده است. مشکلاتی که همه دولتها، شعار حلوفصل آنها را دادهاند اما در مقام عمل نتوانستهاند چندان کاری از پیش ببرند. هرچند که در تحلیل این مسائل نمیتوان نقش تحریم و فشارهای بیرونی را نیز نادیده گرفت، اما بهصورت کلی دولتها برنامههای خود را پیش بردهاند و فقط به مردم وعده بهبود شرایط را دادهاند ولی در عمل شاهد بودهایم که شرایط نهتنها تغییری نکرده بلکه نسبت به گذشته سختتر نیز شده است. البته این مساله صرفاً در این دولت نبوده بلکه در سایر دولتها نیز ساری و جاری بوده و در دولتهای پیش از این نیز روال بر همین منوال پیش رفته و کمتر دولتی داشتیم که در آن با کاهش تورم، قیمت ارز و طلا، کالاهای اساسی و افزایش ارزش پول ملی روبهرو باشیم. شاید بتوان تنها دولت اصلاحات سیدمحمد خاتمی را تا حدی مثال زد که در آن، جامعه میزانی از رضایتمندی اقتصادی را تجربه کرد. لذا میتوان این سؤال را داشت که چه زمانی به نارضایتی مردم پاسخ مستدل و متقن داد شده و اقنای عمومی صورت گرفته است که مردم به سمت اعتراض نروند؟
صدای خاوران-بدون تردید، مشارکت گسترده مردم در انتخابات شوراها، پشتوانهای مهم برای شوراهای آینده خواهد بود و به افزایش کارآمدی مدیریت شهری کمک خواهد کرد. این مشارکت زمانی محقق میشود که سه اصل اساسی رعایت گردد: قانونمداری در تأیید و رد صلاحیتها، پرهیز از رفتار جناحی و حذف یکسویه جریانهای سیاسی و تقویت باور عمومی به سلامت، صلاحیت و شایستگی داوطلبان. در نهایت باید گفت که مشارکت حداکثری یک دستور اداری یا شعار سیاسی نیست، بلکه نتیجه طبیعی اعتماد مردم به سلامت روند انتخابات است. هیئتهای نظارت در این مسیر نقشی تعیینکننده دارند و عملکرد آنان میتواند یا زمینهساز امید اجتماعی و حضور گسترده مردم باشد یا موجب دلسردی و فاصله گرفتن جامعه از فرآیندهای انتخاباتی.
صدای خاوران-از نظر اسلام، هر انسانی که کشته شود، علاوه بر خود قاتل، دیگرانی که در قتل شریک یا راضی بودهاند نیز در عذاب قرار میگیرند. پیامبر اکرم(ص) فرمودهاند: «اگر همه آسمانیان و زمینیان در ریختن خون مسلمان سهیم باشند، خداوند همه آنان را در آتش عذاب میکند». نخستین دادگاه در قیامت، دادگاه خون است؛ این نشان از اهمیت بالای حرمت جان انسان دارد. امام صادق (ع) نیز فرمودهاند: «دست کسی که آلوده به خون مومنی باشد، هرگز موفق به توبه نخواهد شد.»
صدای خاوران-در وضعیت کنونی، ایران و ایرانیان نه تنها در تنگنا بلکه در وضعیت بحرانی و خطیری قرار گرفتهاند. بحرانی در هم تنیده که ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، بینالمللی و امنیتی پیدا کرده است. علاوه بر همه اینها، اعتماد و همبستگی مردم و حکومت و امید به بهبود و اصلاح امور، با توجه به اصرار بر تداوم رویکردها و رویههای غلط گذشته و از دست دادن فرصتها، به سوی فرسایش و شکنندگی رفته است. به عبارت دیگر، آنچه وضع کنونی کشور را بد کرده، علاوه بر تحریم و فشارهای بیرونی، بسیاری از سیاستها و رویکردهای جاری و اشکالات نهادی و ساختاری است که نارضایتیها و اعتراضها را مزمن و فزاینده کرده است.
صدای خاوران-شايد با اين شرايط، بشود به فرصتي دست يابيم تا توقف کرده و به مسيري که در پيش گرفتهايم بازنگري کنيم. اين محدوديتها ميتوانند به مثابه يک زنگ بيداري باشگاه باشند تا ما را از غفلت نسبت به اطرافيانمان برهانند. در فرهنگ غني و ناب ايراني ـ اسلامي ما، خانواده هسته اصلي جامعه و پناهگاه امن روحي انسانهاست. متأسفانه در سالهاي اخير، نفوذ بيرويه فضاي مجازي باعث شده که حتي در ساعات حضور در خانه، اعضاي خانواده فيزيکي کنار هم باشند، اما روحاً هزاران کيلومتر دورتر، درگير دنياي مجازي باشند. اين غفلت، پيوندهاي عاطفي را سست کرده و فاصلههاي نامرئي اما عميقي بين پدر و مادر و فرزندان ايجاد کرده است.
صدای خاوران-در این هشتروز هفته که با تلاش انسدادگرایان برای تداوم قطع اینترنت؛ گویی پیش به سوی کرهشمالی شدن داشتیم، وزارت ارتباطات مانند همیشه گفت؛ در این زمینه تصمیمگیر نیست. شورای عالی اطلاعرسانی دولت نیز، همهچیز را به آیندهای مبهم سپرد. در این بین انگار کسی حتی برای لحظهای هم از گوشه ذهنش نگذشت که هرروز قطعی اینترنت، خسارتهای میلیاردی به کسبوکارهایی وارد میکند که با کمک اینترنت توانستهاند راه باریکی از تنفس را در اقتصاد رنجور و شکننده ایران باز کنند. ما هم به تبعات روایت یکطرفه رسانهها بالاخص صداوسیما و تأثیر آن در تحریک خشم بهجای اقناع و همچنین لزوم دست برداشتن این رسانه و نیز برخی رسانههای دولتی از تحقیر معترضان و لزوم پذیرش «اعتراض» برای «تغییر» کاری نداریم اما کارشناسان حوزه ارتباطات معتقدند؛ تداوم قطع راههای ارتباطی اگر برای حفظ امنیت جانی شهروندان هم بوده، میتواند به امنیت روانی به عنوان یکی از زیرشاخههای مفهوم کلی امنیت آسیب برساند.
صدای خاوران-عجیبتر از همه، فقدان هرگونه ارتباط رسانهای رسمی است. آیا تاکنون فکر کردهاید چرا در طول این مدت، حتی "یک کنفرانس خبری" رسمی و جدی برای تبیین عملکرد و پاسخ به شبهات برگزار نشده است؟ سخنگوی شورا و سایر اعضا، با خودداری از برگزاری جلسات پرسش و پاسخ، عملاً اعلام کردهاند که مردم شایستگی دانستن جزئیات مسائل مدیریت شهری را ندارند. این رفتار، نوعی «تحقیر» افکارعمومی و فرار از شفافیت است که در شأن اعضای شورا نیست.
صدای خاوران-اگر بخواهیم از طریق اعتراض در اصلاح امور مملکت نقش ایفا نماییم باید به موارد متعددی توجه داشته باشیم مهمترین اصل اینکه: اعتراض موردنظر ما شیوهای اصلاحی است نه انقلابی یعنی معترضین قصد ندارند حکومت را از اساس تغییر دهند بلکه میخواهند قسمتی از امور را اصلاح نمایند. حال ممکن است این اصلاحات اساسی و زیربنایی باشد یا جزئی و روبنایی؛ بنابراین خواستههایی که اساس حاکمیت را نشانه رفته نمیتواند اعتراض نامیده شود بلکه در مقولهی انقلاب جای میگیرد که از موضوع بحث خارج است. دوم آنکه در بیان اعتراض لازم است نوع اعتراض، مقام و یا نهادی که مورد اعتراض است و همچنین موردی که نسبت به آن ایراد وارد میشود بهصورت روشن و شفاف مشخص گردد و چنانچه هرکدام از این موارد معین نشود نتیجهبخش بودن اعتراضات در هالهای از ابهام فرو میرود چرا که اگر معترضین مشخص نباشند حاکمیت نمیداند با چه افرادی باید به گفتوگو بنشیند و جهت حل مشکل چارهاندیشی نماید. نوع اعتراض نیز ممکن است: صدور نامه سرگشاده یا بیانیه، تحصن، راهپیمایی، اعتصاب و... باشد و همچنین لازم است نهاد یا فرد مورد اعتراض نیز مشخص شود تا بتواند دربارهی عملکرد خویش پاسخ دهد و موضوع نیز معین گردد تا میزان پیشرفت مذاکرات قابلمحاسبه باشد.