“جنگ” یا “مذاکره”؛ اسلام کدام را برمیگزیند؟
«علیالاصول»، دستاویزی برای مخالفت با تفاهم
آزادگی یا فرهنگِ گداپروری؟
وقتي ناترازي بودجه، بحران طبيعي را به فاجعه تبديل ميکند
از عزای رهبر معظم تا واهمه تندروها از تفاهم
ارتباط دوسویه و حکمرانی مشارکتی؛ راهبرد اصلی مدیریت شهری در کهن شهر کاشمر
“مطالبهگری” یا “خودنمایی سیاسی”؟
کاشمر و توسعه پایدار شهری؛ برنامهای واقعی یا شعاری تکراری؟
کاشمر در محاصره گرمای شهری؛
زنگ خطر؛ واکاوی پیامدهای عادیسازی ناهنجاریهای اخلاقی و فروپاشی کیان خانواده
صدای خاوران-در این اوضاع و احوال در حالیکه اخیراً سندی دولتی در فضای مجازی منتشر شد که در آن مسئولین جمهوریاسلامی از کمکاری چین و روسیه در همکاریهای اقتصادی گلایه کرده بودند. سایت دولت سفر رئیسجمهور به چین را یک دستاورد بزرگ اقتصادی نامید. البته از هیچ پروژه یا طرح مشخصی در ایران که چینیها مایل به سرمایهگذاری در آن باشند، نام نبرد. بد نیست بدانید
صدای خاوران-فرق تیم مذاکرهکننده باقری و ظریف در دو چیز است. اول اینکه ظریف اختیارات بیشتری داشت، چون ما میدیدیم که حتی با آمریکا نیز پای میز مذاکره نشست. دوم اینکه تیم مذاکرهکننده ظریف باتجربه بود. در حال حاضر آقای باقری برای هر تصمیمگیری به تهران میآید و مشورت میگیرد اما در خصوص تیم مذاکرهکننده آقای ظریف، ما شاهد چنین مسائلی نبودیم. البته هر دو تیم به دنبال منافع ملی بوده و هستند اما تیم آقای باقری نه اختیارات آقای ظریف را دارد و نه تجربیات او را.»