شورای شهر؛ اتاق شیشهای یا پشتپردهای از سکوت
کیسه زبر و دستهای دلاک؛ روایتی از حمامهای سنتی و شغلی که به خاطره پیوست
یک کلمه؛ ۱۵۰ سال انتظار برای حکومت قانون
خدمترسانی عادلانه با جدیت ادامه دارد
ققنوسِ اقتصاد از آتش تورم برنمیخیزد
آقایان نماینده، گریه نکنید، بمیرید!
از شهرنشینی تا شهروندی
اصناف در حاشیه تصمیمسازی؛ شهر بدون بازار به کجا میرسد؟
کاشمر روی ریل توسعه متوازن
کاشمر؛ عبور از بحرانهای شهری با نقشه راه عملیاتی
"گدایی" و "دزدی" یکی از آسیبهای اجتماعی است که معمولاً بهطور نسبی در همه جوامع وجود دارد و ظهور آن همواره از دغدغههای آسیبشناسان اجتماعی و عمده دولتمردان در سراسر جهان بوده است. دزدی و گدایی را در یک تقسیمبندی سطحی انگارانه، میتوان به سازمانیافته و غیر سازمانیافته تقسیمبندی کرد که باز هرکدام آنها میتواند به سطوحی خُردتر تقسیم شوند.
در واپسین ماه سال 1398 و آغازین روزهای سال1399زمینیان شاهد شیوع گسترده و رو به تزاید ویروس کرونا شدند، و سوای بحثهای پیرامونی آن (تخصصی و پزشکی و ...)، آدمیان به فراخور فهمشان به موضوع واکنش نشان دادند.