“جنگ” یا “مذاکره”؛ اسلام کدام را برمیگزیند؟
«علیالاصول»، دستاویزی برای مخالفت با تفاهم
آزادگی یا فرهنگِ گداپروری؟
وقتي ناترازي بودجه، بحران طبيعي را به فاجعه تبديل ميکند
از عزای رهبر معظم تا واهمه تندروها از تفاهم
ارتباط دوسویه و حکمرانی مشارکتی؛ راهبرد اصلی مدیریت شهری در کهن شهر کاشمر
“مطالبهگری” یا “خودنمایی سیاسی”؟
کاشمر و توسعه پایدار شهری؛ برنامهای واقعی یا شعاری تکراری؟
کاشمر در محاصره گرمای شهری؛
زنگ خطر؛ واکاوی پیامدهای عادیسازی ناهنجاریهای اخلاقی و فروپاشی کیان خانواده
یکی از ویژگیهای مجلس یازدهم، افزایش بیش از حد حاشیههای آن است و گویی پایانی هم ندارد. هنوز حاشیههای قبلی آن از جمله انتصاب پُرحرف و حدیث بذرپاش، دعوای میرسلیم و قالیباف، درخواست تغییر نام فرودگاه مهرآباد و محدودسازی فضای مجازی و فیلترینگ شبکههای اجتماعی و... تمام نشده بود که این بار سر و صدای ماجرای دریافت دناپلاس، وام 500 میلیونی و واکسن آنفلونزا بلند شد و واکنشهای فراوانی را در پی داشت.
حدود چهارماه از عمر مجلس یازدهم میگذرد و نوآمدگانِ نشسته بر صندلیهای سبز بهارستان، گویی فرصت را اندک میدانند و میخواهند همه منویّات ذهنی خود را یا از تریبون مجلس یا در قالب طرحهای پُر سروصدا ارائه کنند. این مجلس که به گفته فعالان سیاسی، بعد از گذشت چهارماه از شروع به کار خود هنوز خروجی خاصی نداشته است، در آستانه انتخابات ریاستجمهوری سیزدهم و ششمین دوره شورایاسلامی، دو طرح افراطی در دستور کار خود قرار داده است. یکی از این طرحها در پی محدود کردن دسترسی به فضای مجازی و گردش آزادانه اطلاعات است و دیگری به محاق بردن جمهوریّت نظام و حق حاکمیت مردم برای دخالت در سرنوشت خویش از طریق انتخابات است.