از شهرنشینی تا شهروندی
اصناف در حاشیه تصمیمسازی؛ شهر بدون بازار به کجا میرسد؟
کاشمر روی ریل توسعه متوازن
کاشمر؛ عبور از بحرانهای شهری با نقشه راه عملیاتی
ساخت ساختمان اداری جدید ممنوع؛
حکمرانی قرآنی بر پایه «همراهی با مردم» است
ارتباط دوسویه و حکمرانی مشارکتی؛ راهبرد اصلی مدیریت شهری در کهنشهر کاشمر
“جنگ” یا “مذاکره”؛ اسلام کدام را برمیگزیند؟
«علیالاصول»، دستاویزی برای مخالفت با تفاهم
آزادگی یا فرهنگِ گداپروری؟
گزارشهای متعدد رسانهای و محفلی، گروههای سیاسی تندرو زیرمجموعه اصولگرایی را در صف مقدم سهمخواهی از دولت آینده رئیسی به تصویر میکشد. نام جبهه پایداری همانند حضور پرسروصدایشان در مجلس یازدهم در فرایندهای تشکیل دولت سیزدهم نیز پررنگ است.
به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، گویی بسیاری از نمایندگان مجلس که نام انقلابی را هم روی خود میگذارند، برخلاف توصیههای رهبری، نمایندگی را فرصتی برای خدمت به مردم حوزههای انتخابیه خود و کل مردم ایران نمیدانند و به آن به عنوان سکوی پرتابی برای حضور در دولت و مناصب اجرایی و وزارت مینگرند. با این وجود آیا از چنین نمایندگانی میتوان انتظار توجه به مطالبات مردم را داشت؟