آقای مسئول؛ قرارمان این نبود!

افسوسی چندساله، بر پیشانی ورزش کاشمر، داغ نهاده است و هر روز و هر دقیقه که می‌گذرد، روح و روان شهر را آزرده‌خاطر می‌کند، شهر در هیاهوی سرنوشت خود، همواره شرمسار بی‌تدبیری بوده و هر از گاهی به تلنگری، این شیر خفته، ورزش که حالا بی‌یال و کوپال‏تر از همیشه شده از خواب برمی‌خیزد. اما دیگر نه تاب غریدن دارد و نه توان شکار. به‌راستی سرزمین ترشیز را چه شده است؟ مردمانش دیگر از جنس خواستن و توانستن نیستند.